 |
 |
 |
 |
 |
|||
 |
| Wykonawstwo - Wentylacja | ||||||||||||||||||
Wentylacja dla Twojego domu
1. Wentylacja mechaniczna "MISTRAL" Nowoczesne centrale wentylacyjne z odzyskiem ciepła 
Do domów jednorodzinnych, biur, sklepów, pubów, małych basenów itp.Wprowadzenie stosowanych obecnie energooszczędnych rozwiązań do budownictwa zaowocowało dramatycznym pogorszeniem warunków naturalnych wewnątrz pomieszczeń. Uszczelniona stolarka całkowicie eliminuje dotychczas stosowany sposób wentylacji budynków. W efekcie następuje koncentracja niepożądanych składników w powietrzu takich jak: dwutlenek węgla i para wodna oraz zanieczyszczeń mechanicznych - drobin kurzu. Zbyt duże nagromadzenie wilgoci zazwyczaj prowadzi do wykraplania się pary wodnej w pomieszczeniach powodując ich znaczne zawilgocenie. Prowadzi to do rozwoju bakterii i grzybów, wpływając niekorzystnie na warunki bytowania domowników, bardzo poważnie obniżając komfort życia w tych pomieszczeniach. Może to wywołać wiele poważnych chorób. W opisanej sytuacji jedynym rozsądnym rozwiązaniem, dla którego nie ma alternatywy, jest system wentylacji wymuszonej, powodujący w sposób mechaniczny wymianę powietrza. 
Wysokoefektywne centrale wentylacyjne z odzyskiem ciepła serii MISTRAL to urządzenia nawiewno-wywiewne z krzyżowym wymiennikiem ciepła.
Zastosowanie systemu wentylacji wymuszonej opartej na centrali wentylacyjnej MISTRAL zapewnia :
Podstawowe zalety central MISTRAL
Centrale wentylacyjne MISTRAL posiadają atest higieniczny wydany przez Państwowy Zakład Higieny. 2. Wentylacja grawitacyjna "Kłopoty z wentylacją grawitacyjną" Tradycyjny, grawitacyjny system wentylacji mieszkań polega na usuwaniu zużytego powietrza za pomocą kanałów. Aby sposób ten działał poprawnie, niezbędne jest spełnienie kilku warunków:
Intensywność wentylacji grawitacyjnej zależy od wszystkich powyższych warunków.
Powyższe zależności nasuwają istotne spostrzeżenia. Zimą, gdy chcemy a nawet powinniśmy ograniczyć wentylację, zachodzi ona w sposób niekontrolowany, gdy okna są rozszczelnione. Szczególnie podczas mrozów i silnych wiatrów następuje ogromna ucieczka ciepła, co powoduje szybkie wychłodzenie mieszkania i co gorsza nadmierne wysuszenie. Natomiast latem, proces wentylowania mieszkań zachodzi tylko podczas wietrznej pogody. Gdy nie wieje wiatr i jest ciepło, naturalna wentylacja zawodzi zupełnie. Wilgoć, nieprzyjemne zapachy nie są usuwane praktycznie wcale. Konstrukcja i budowa dawnych domów (np. miejskich) była tak przemyślana, aby częściowo niwelowała niekorzystne skutki braku, czy nadmiernej niekontrolowanej wentylacji. Grube, pełne mury, wapienne tynki, drewniane okna, a przede wszystkim bardzo wysokie kondygnacje - wszystko to działała jak swoisty akumulator ciepła, zapewniając korzystny mikroklimat panujący wewnątrz domu. Niestety ogrzewanie takich mieszkań bywa niezwykle kosztowne. 3. Wymiennik gruntowy "Gruntowe wymienniki ciepła" 
Bardzo dobrym uzupełnieniem systemu wentylacyjnego dla nowobudowanego domu jest wykonanie tzw. gruntowego wymiennika ciepła. Kanał czerpny od centrali prowadzi się pod ziemią na głębokości 1,5-1 m. Drugi koniec wyprowadza się nad powierzchnię i zakańcza czerpnią. Prawidłowo pracujący wymiennik daje korzyści latem i zimą. Latem (gdy zamontujemy wkład letni) do pomieszczeń nawiewamy powietrze ochłodzone z +32 do +22 st. C i mamy wówczas "klimatyzację" za darmo. Zimą (układ z rekuperatorem) powietrze dochodzące do centrali jest wstępnie ogrzane co między innymi zapobiega tzw. szronieniu wymiennika. Jednak poza okresem zimy i gorącego lata (w tzw. okresach przejściowych) wymiennik gruntowy powinien być odłączony a powietrze powinno być pobierane przez "normalną" czerpnię.WYMIENNIK ŻWIROWY Jest to urządzenie do wentylacji budynku, za pomocą którego z niewielkiej głębokości gruntu można pozyskać naturalną, odnawialną energię (ciepła zimą, a chłodu latem). Idea działania urządzenia oparta jest na fakcie istnienia na głębokości 1÷4 m prawie stałej temperatury gruntu w ciągu całego roku. W naszej strefie klimatycznej na tej głębokości temperatura gruntu wynosi ok. +10°C (+/-1,5°C). Praktycznie żwir w GWC jest posadowiony bardzo płytko, czasami nawet ponad teren (nad wodami gruntowymi). Jednak dzięki dobrej izolacji termicznej umiejscowionej nad złożem GWC symuluje się jego posadowienie na głębokości 5÷6m pod powierzchnią ziemi. Wyniki wieloletniej eksploatacji potwierdzają, iż powietrze zewnętrzne przepływając przez złoże żwirowe posadowione na tej głębokości podgrzewa się w szczytach zimowych np. z -20°C do 0°C, (czyli o 20°C), zaś latem ulega ochłodzeniu o ok. 10°C, np. z +30°C do +20°C pozwala to pozyskać całkowite zapotrzebowanie na chłód do celów wentylacyjnych. W zimie, podgrzewając wstępnie powietrze, obniża zużycie opału o 25 do 40% (im cięższa zima, tym więcej). Poprawia wilgotność świeżego powietrza. W zimie nawilża, podnosząc wilgotność bezwzględną o l do 3 g/kg suchego powietrza. Natomiast latem osusza od 3 do 6 g/kg eliminując odczucie duszności powietrza w pomieszczeniach. Bezpośredni kontakt złoża z otaczającym gruntem powoduje szybką regenerację złoża. Pozwala to zachować niezmienne parametry powietrza na wyjściu z wymiennika w długim okresie czasu. Współczynnik efektywności wymiennika osiąga wartość l : 35 (podczas gdy np. pompa ciepła 1:4). Cały rok skutecznie filtruje powietrze oczyszczając z bakterii, grzybów i alergenów. Koszty eksploatacji GWC to tylko koszty przesyłu powietrza przez złoże żwirowe a nie jego grzanie lub chłodzenie. 
Dobierając rodzaj i wielkość gruntowego wymiennika ciepła do systemu wentylacyjnego należy wiedzieć, że:
WYMIENNIK RUROWY 
Planując połączyć wymiennik rurowy z centralą, należy użyć kanałów o większych średnicach niż kołnierze centrali. Pozwoli to obniżyć opory powietrza i w konsekwencji może wyeliminować konieczność stosowania dodatkowego wentylatora wspomagającego. Stosowane przepustnice powinny zapewniać szczelne zamknięcie.Wartości średnic rur dla wymiennika rurowego:
Zamiast jednej rury o dużej średnicy można zastosować układ kilku rur o mniejszej średnicy ułożonych w gruncie równolegle w odstępach ok. 1 m i połączonych ze sobą za pomocą trójników. Należy bezwzględnie unikać stosowania kolan i odgałęzień pod kątem prostym oraz należy dobierać takie minimalne przekroje rur i łączników, aby maksymalna prędkość przepływu powietrza była mniejsza niż 4 m/s. Rurę (bądź rury) wymiennika poprowadzić ze spadkiem w stronę od czerpni.Z danych doświadczalnych wynika, że temperatura powietrza za wymiennikiem przeponowym rurowym w lutym nigdy nie spadła poniżej +4"C, a latem nie przekroczyła +l4"C, ale przy wyłączaniu na okres nocny. "Klimatyzacja a gruntowy wymiennik" Dobierając wielkość gruntowego wymiennika ciepła do systemu wentylacyjnego jako parametr końcowy określamy temperaturową wydajność powietrza opuszczającego wymiennik. Dobrze zaprojektowany gruntowy wymiennik ciepła może zapewnić w upalne dni temperaturę nawiewanego powietrza do pomieszczeń na poziomie 20 24oC. Praktycznie wymiennik gruntowy dobieramy dla przepływów. Około 1 wymiany powietrza zapewnia przyjemny mikroklimat w całym domu, za wyjątkiem pomieszczeń o silnym nasłonecznieniu, bądź znajdujących się na poddaszu. Bardzo ważne jest aby kanały rozprowadzające powietrze, które są na strychach i w innych gorących miejscach były jak najlepiej ocieplone, gdyż w przeciwnym razie niemal cały "chłód" możemy stracić. 4. Ogrzewanie z kominka Ogrzewanie kominkowe jako system wspomagający c.o. w domu - współpraca z rekuperatorem Rozwiązaniem najlepszym pod względem sterowalności jest niezależny od wentylacji układ kanałów rozprowadzających powietrze kominkowe. Ilości powietrza,  średnice kanałów, usytuowanie nawiewników i wywiewników oraz końcową regulację ustala się dla poszczególnych pomieszczeń niezależnie od wymogów wentylacyjnych. Jest to jednak rozwiązanie niezbyt często stosowane. Ciepło z kominka można skutecznie doprowadzić kanałami wentylacji nawiewno - wywiewnej do wszystkich wentylowanych pomieszczeń. Sposób ten jest dopuszczalny w sytuacji, gdy kominek pełni funkcję wspomagania podstawowego układu grzewczego. Należy zastosować dodatkowy wentylator kominkowy o odpowiednio dużej wydajności ( najlepiej regulowanej) np.500m3 przy 150 Pa. Wentylator ten wprowadza do obiegu świeżego powietrza dodatkowe powietrze recyrkulacyjne z przestrzeni grzewczej kominka. Większa wydajność wentylatora zapewnia lepsze rozprowadzenie ciepła wyrównując temperatury w poszczególnych pomieszczeniach.
Jeśli kominek z systemem rozprowadzającym ma pracować jako podstawowy układ grzewczy domu, rozsądnym jest zlecić projekt i wykonanie firmie profesjonalnie zajmującej się ogrzewaniem nadmuchowym. 
Powietrze do spalania Zbyt mała ilość powietrza do spalania to najczęstszy powód złego funkcjonowania kominków. Kominki z wkładami zużywają do spalania od 6 do 8 m3 powietrza na godzinę, a kominki otwarte nawet od 200 do 1000 m3. Jeśli w domu są nieszczelne okna i drzwi, to powietrze zasysane przez kominek może się dostać tymi właśnie nieszczelnościami. W domach ze szczelnymi oknami jednym ze sposobów na dostarczenie wystarczającej ilości powietrza do spalania jest wykonanie specjalnego kanału, którym powietrze będzie doprowadzane do kominka bezpośrednio z zewnątrz . Jeśli takiego kanału nie ma, to w domach z wentylacją grawitacyjną kominek może zakłócać jej działanie, na przykład zasysając powietrze z kanałów wentylacyjnych. W przypadku wentylacji mechanicznej nawiewno-wywiewnej należy ją tak zbilansować, by zapewnić więcej powietrza nawiewanego niż wyciąganego. 5. Teoria Problemy prawidłowej wentylacji mieszkań i domków jednorodzinnych powiązane są z wieloma różnymi zagadnieniami. Projektując instalację wentylacyjną domku jednorodzinnego, projektanci często przenoszą na ten grunt normy i praktykę stosowaną dla obiektów użyteczności publicznej. Czynią to w dobrej wierze sądząc, że skoro od lat stosowane przez nich unormowania i procedury projektowe się sprawdziły, to dla obiektu tak małego i zdawałoby się nieskomplikowanego jak dom jednorodzinny , będzie tak samo. Stąd tendencja do "przewymiarowania" systemu. W efekcie inwestor płaci więcej za wykonanie instalacji, ponosi spore koszty eksploatacyjne w postaci opłat za energię elektryczną, koszty w postaci strat ciepła w procesie nadmiernej wentylacji, koszty obsługi systemu (wymiana drogich filtrów), i często "zyskuje" niski tzw. komfort klimatyczny. Dlatego istnieje konieczność odrębnego podejścia do projektowania wentylacji w domach jednorodzinnych. Korzyści płynace ze stosowania wentylacji mechanicznej z odzyskiem ciepła w domach mieszkalnych można rozpatrywać w dwóch aspektach: komfortu i ekonomii. Większość opracowań mówi, że systemy wentylacyjne zapewniają:
O ile pierwsze trzy punkty są jasne , to kolejne nie są już takie oczywiste. Odnoszą się one bowiem do zagadnienia tzw. "komfortu klimatycznego", to znaczy do takich właściwości fizycznych powietrza, których spełnienie jest konieczne dla różnych stanów pracy i odpoczynku człowieka. Przy zachowaniu tych warunków człowiek odczuwa komfort przebywania w pomieszczeniu. Zatem temperatura, ruch powietrza, potrzebna ilość świeżego powietrza, czystość, wilgotność i jonizacja - są to czynniki decydujące o odczuwanym komforcie. W przypadku stosowania wentylacji mechanicznej ważną sprawą jest rozmieszczenie i wyregulowanie nawiewów. Nie należy ich montować bezpośrednio w strefie przebywania ludzi. Prędkość powietrza w strefie przebywania ludzi nie powinna przekraczać 0,2 m/s. Ilość świeżego powietrza na jedną osobę w/g zalecenia DIN 1946, dla rodziny 3-6 osobowej jest zapewniana już przy zastosowaniu centrali MISTRAL 250. Uzyskanie odpowiedniej filtracji jest kwestią zastosowania filtrów powietrza klasy EU3 lub EU5 itp. Sprawa nie jest taka prosta, gdy chcemy zapewnić komfort w zakresie odpowiedniej wilgotności i jonizacji powietrza. Potrzeba usuwania nadmiaru wilgoci z pomieszczeń takich jak kuchnia, łazienki, suszarnia jest oczywista, i z tego powodu należałoby raczej stosować jak największe wymiany powietrza (duże centrale). Poza sezonem grzewczym zgoda, powinno się wentylować dom w miarę intensywnie. A co w sezonie grzewczym ? Gdy na zewnątrz temperatura wynosi 0 o C lub mniej, zawartość bezwzględna wilgoci w powietrzu jest w granicach 1-3 g/m 3(60-90% wilgotność). Pobierane świeże powietrze ogrzewa się w wymienniku ciepła do temp.12-15Co. Przy zawartości H2O 1-3 g/m3 wilgotność względna w tej temperaturze wynosi zaledwie 10-20%. Gdy grzejniki "dogrzeją" powietrze do wymaganych 20oC wilgotność względna może spaść do 5-20% (szczególnie suche powietrze jest podczas mrozów w nocy kiedy śpimy ). Chcąc zachować wilgotność na poziomie 35% (przy temperaturze na zewnątrz -5%C i wymianie powietrza np. 300m3/h) musimy "nawilżyć powietrze " ok.1 litrem wody na 1 godz. (24 litry na dobę)! Ktoś powie, że to paradoks. Z jednej strony eliminujemy nadmiar wilgoci z kuchni ,łazienek, itd. a pokoje, zwłaszcza sypialnie trzeba dowilżyć. Z tych teoretycznych wywodów wynikają praktyczne wskazówki:
Z tego powodu dla pokoi dziennych, pokoi kominkowych, i innych pokoi gdzie okresowo może przebywać więcej osób proponujemy:
OGRANICZENIE KOSZTÓW OGRZEWANIA: Dobrze zaprojektowana instalacja nawiewno-wywiewna z odzyskiem ciepła powinna spowodować znaczne oszczędności w kosztach ogrzewania budynku. Dzieje się to z trzech powodów:
Aby dwa pierwsze zjawiska zachodziły w sposób optymalny należy spełnić kilka warunków: I Zbilansowanie wentylacji: Ilość powietrza nawiewanego powinna być równa ilości powietrza wywiewanego. Czynności te może przeprowadzić instalator miernikiem przepływu. Centrale MISTRAL są tak zaprojektowane , że umożliwiać kontrolę zbilansowania przepływu bez specjalnych przyrządów. Patrz rysunek. II Zachowanie szczelności budynku. Drzwi zewnętrzne, okna, powinny być możliwie szczelne. Nie powinno być żadnych dodatkowych czynnych kanałów wentylacji grawitacyjnej lub powinny być zamknięte. Każdy taki kanał w sezonie grzewczym powoduje bardzo dużą ucieczkę ciepłego powietrza. Jeżeli w domu jest kominek, to powinien być z wkładem. Przy zbilansowanej wentylacji ( z lekkim nadmiarem nawiewu 5-10%) ogień pali się w takim kominku znakomicie (dobry ciąg spowodowany brakiem grawitacyjnego podciśnienia w budynku). Jeśli w budynku jest kotłownia gazowa lub olejowa, to w myśl przepisów powinna mieć własne kratki wentylacyjne: nawiewa i wywiewną. Należy wówczas zadbać o dobrą szczelność drzwi pomiędzy kotłownią a resztą budynku. III Izolowanie systemu wentylacyjnego. Przewody przechodzące przez strefy nieogrzewane (np. strychy, piwnice) powinny być izolowane wełną o grubość min. 50 mm. PRZYKŁAD: Oszacować straty cieplne instalacji wentylacyjnej poprowadzonej na poddaszu nieocieplanym, dla grubości izolacji kanałów 25 mm. DT= 18o C - różnica temperatur k = 1.5 - współ. przewodności cieplnej dla kanałów s = 15 m2 - przykładowa powierzchnia mb. rur. s= DQ = 18 x 1,5 x 15 = 405 W (straty cieplne) WNIOSEK: Należy ograniczyć DQ przez grubszą izolację rur (min. 50 mm). OCHRONA PRZED HAŁASEM: Prawidłowo wykonana instalacja powinna charakteryzować się brakiem uciążliwego hałasu przenoszącego się od pracującej centrali. Można tolerować niewielki poziom dźwięku dla pracy z maksymalną wydajnością (używany przecież sporadycznie), jednak w przypadku pracy na 1 biegu, w sypialni hałas o wartości już 20 dB może być dokuczliwy. Jak sobie z tym radzić:
PRACA LETNIA: System wentylacji wymuszonej z odzyskiem ciepła sprawdza się cały rok z wyjątkiem okresów letnich upałów. Gdy na zewnątrz jest bardzo gorąco , wcześniej czy później mury domu się nagrzeją. W ciągu dnia centrala nawiewa powietrze zewnętrzne tylko nieznacznie ochłodzone powietrzem wewnętrznym . Nocą natomiast, gdy na zewnątrz robi się chłodniej (poniżej 20o C), praca rekuperatora z odzyskiem ciepła spowoduje niepotrzebne podgrzanie powietrza zewnętrznego. Możliwe są dwa sposoby rozwiązania tego problemu:
Zdjęcia z naszych realizacji:
Na podstawie materiałów firmy Pro-Vent Wentylacja dla dużych obiektów.
Dostawa i montaż systemów wentylacyjnych (w tym central wentylacyjnych, wentylatorów, sieci kanałów wentylacyjnych, osprzętu wentylacyjnego) dla zapewnienia komfortu cieplno-higienicznego oraz dla potrzeb procesów produkcyjno-technologicznych.
|
||||||||||||||||||
